วันเสาร์ที่ 13 ที่ผ่านมา ผมมีนัดกับพื่ ๆ U-MDC ไปดูสถานที่เพื่อใช้จัดงานปีใหม่ของหน่วยงาน ที่จังหวัดกาญจนบุรี

จุดนัดพบที่ U-MDC ถ.วิภาวดีรังสิต นัดเวลา 6 โมงตรง เอาเข้าจริงคนมากันครบก็เกือบ 7 โมงแล้ว (ผมกะปลาทองไปเป็นอันดับสอง รองจากพี่อุ๊ บ้านใกลสุด แต่มาเร็วสุดด้วยขุมพลังโตโยต้า วีโก้) รายชื่อผู้ร่วมเดินทางมีดังนี้

• ผม + ปลาทอง
• ก้อยยี่ + บรู๊คลิน
• พี่นา
• พี่อุ๊
• น้องฝน
• น้องส้ม

พวกเราขอประนามสาวลาดพร้าวสองคนสุดท้ายที่มันมาช้าที่สุด ชาบู ชาบู

สถานที่แรกที่เราเดินทางไปวันนี้ก็คือ “รายาบุรี รีสอรท์” เป็นที่พักริมเขื่อนศรีนครินทร์ บรรยากาศดีมาก ห้องพักใช้สีโทนน้ำตาล แต่ทางเข้าชวนอ๊วกเป็นที่สุด

ท่ามกลางธรรมชาติแห่งสายน้ำและขุนผาอันงดงาม ท่านจะได้พบกับอีกหนึ่งความงดงามของสถาปัตยกรรมในสไตล์บาหลี ซึ่งเราบรรจงสร้างขึ้นมาด้วยความตั้งใจ ที่จะให้ท่านได้สัมผัสถึงความสุขที่แตกต่าง เพื่อให้ทุก วันหยุดพิเศษกว่าวันพักผ่อนธรรมดา
ท่ามกลางธรรมชาติแห่งสายน้ำและขุนผาอันงดงาม ท่านจะได้พบกับอีกหนึ่งความงดงามของสถาปัตยกรรมในสไตล์บาหลี ซึ่งเราบรรจงสร้างขึ้นมาด้วยความตั้งใจ ที่จะให้ท่านได้สัมผัสถึงความสุขที่แตกต่าง เพื่อให้ทุก วันหยุดพิเศษกว่าวันพักผ่อนธรรมดา

รายาบุรี รีสอร์ท

เส้นทางชวนอ๊วก แต่คุ้ม!

ทางรีสอร์ทได้จัดเตรียม Welcome Drink เป็นน้ำสับปะรด ช่วยแก้อาการคลื่นเหียน วิงเวียนได้ดีมาก ก่อนจะพาชมบรรยากาศโดยรอบรีสอร์ท และสำหรับอาหารกลางวันทางรีสอร์ทก็จัดเตรียมไว้ให้กับเราอีกเช่นกัน เมนูดังนี้

• ต้มส้มปลา (อะไรไม่รู้)
• ปลาราดพริก (ปลาอะไรไม่รู้อีกแหละ)
• ไข่เจียว
• ผัดผักรวมมิตร
• และอะไรอีก จำไม่ได้ 555

อาหารโดยรวมรสชาดถูกปาก โดยเฉพาะประเภทปลา ไม่มีกลิ่นคาวเลย เนื้อปลาก็หวาน คงเพราะเป็นปลาที่หาได้จากริมเขื่อน เหมาะสำหรับผู้นิยมชิมปลามาบริโภคกัน

จากที่ดูสถานที่กันเสร็จแล้ว พวกเราตกลงกันกว่าจะเดินทางไปดูของดีเมืองกาญฯ ก็คือ

สะพานข้ามแม่น้ำแคว (แว่ แว่ แว่ แว่)

ชาวพม่า รามัญ เคยกล่าวไว้ในสมัยอยุธยาตอนปลายว่า

“อิเต๊ะ โย ชาบู กูลิโกะ อาข่า นารายพิซซาเรีย” แปลว่า “มาเมืองกาญฯ ไม่ได้ไปสะพาน เหมือนไม่ได้มา”

สะพานข้ามแม่น้ำแคว

เพราะเราไปในวันหยุด สะพานจึงมีนักท่องเที่ยวเต็มไปหมด ผมมองไปรอบ ๆ ดูเหมือนว่าจะมีแต่นักท่องเที่ยวต่างชาติซะเป็นส่วนใหญ่ สะพานข้ามแม่น้ำแควผมเองเคยมาหลายครั้งแล้ว ล่าสุดคือมากับสำนักบรรณสารสนเทศ มสธ เมื่อเดืนพฤษภาคม 2550 ตอนนั้นผมพึ่งเข้ามาทำงานที่นั่นใหม่ ๆ แต่มาครั้งนี้พิเศษกว่าทุกครั้งเพราะเราได้นั่งรถไฟเล็กข้ามสะพานข้ามแม่น้ำแคว ค่าโดยสารคนละ 20 บาท นั่งจากตีนสะพานฝั่งหนึ่ง ข้ามแม่น้ำไปจนเลยตีนสะพานอีกฝั่งหนึ่ง แล้วก็ย้อยกลับมาที่เดิม คุ้มมาก ๆ ได้นั่งข้ามสะพานถึงสองรอบด้วยเงินแค่นี้ จากนั้นก็ได้นั่งเรือเที่ยวไปตามแม่น้ำแควใหญ่ แวะดูการแสดงละครลิง และเข้าถ้ำเที่ยววัดเขาปูนที่มีไกด์จิ๋ว ที่เป็นเด็ก ๆ ในพื้นที่มานำชมนำเที่ยว

จากนั้นเราเดินทางกลับตอน 6 โมงเย็น และแวะกินอาหารค่ำกันที่ร้านไก่ย่างโคราช ถ.พุทธมณฑลสาย 5 ก่อนจะกลับบ้านไปนอนหลับอย่างสงบ

ถึงบ้านสี่ทุ่ม หลับเป็นตาย

ปล. update Wordpress เป็น 2.9 แล้วจ้า