เมื่อวาน (04-01-53) เป็นวันครบรอบวันที่เราสองคนคบกัน หลังเลิกงานเราตกลงกันว่าจะไปรำลึกความหลังที่เคยเดทกันที่ร้านสเต็กลุงหนวด ตอนนั้นเราไปที่สาขาริมถนนแจ้งวัฒนะ แต่วันนี้เรามาที่สาขาสี่แยกปทุมธานี เพราะเคยขับรถผ่านแล้วเห็นว่ามันพึ่งจะมาเปิดใหม่ และใกล้บ้าน เลยขอลองของกันหน่อยละกัน (อีกแล้ว)

เครดิตจาก http://naykainui.bloggang.com ครับ

เอกลักษณ์ของร้านสเต็กลุงหนวด ก็คือต้องอยู่ริมถนน กินกันไป สูดคาร์บอนไดอ๊อกไซด์กันไป ได้อรรถรส สาขาไหนนั่งกินในร้าน คอนเฟิรม์ว่า “ปลอม”

พอไปถึงร้านก็จัดแจงสั่งอาหารกัน ของผมสเต็กเนื้อ ของปลาทองเป็นสเต็กหมู และสลัดไก่ทอด พร้อมสั่งเครื่องดื่มแป๊บซี่กับแข็งเปล่า

รอไม่กี่อึดใจ มันก็มา ไอ้แรงงานพม่ามันเอาแป๊บซึ่มาเสริฟ 1 ขวด พร้อมน้ำแข็งเปล่าหนึ่งแก้ว เราสองคนได้มองหน้ากัน(ฉงน และฉงายมาก) ได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจว่า ที่บ้านมันมากันกี่คนก็กินกันแก้วเดียวใช่หรือไม่ อาจเพราะคิดว่ากินด้วยกัน ความสัมพันธ์จะเพิ่มขึ้น จะกลมเกลียวกันยิ่งขึ้นก็ได้

ไม่เป็นไร! บ้านมันคงเป็นแบบนี้ ไม่ถือสาก็ได้ เลยสั่งน้ำแข็งเปล่ามาอีกแก้วนึง ยังดีที่มันไม่เอาน้ำเปล่ามาเสริฟคู่กับน้ำแข็งเปล่าอีก แล้วก็รออีกอึดใจเดียว อาหารคาวก็มาเสริฟ

“สละไก่ มาแระคับ” พม่าบอกพร้อมเอาอาหารวางที่โต๊ะ ผมได้แต่สงสัยว่า มึงเอาผลไม้มาให้ทำไม ของคาวกูยังไม่ได้กินเลย…. อ๋อ เข้าใจแล้ว มันพูดไม่ชัด

ซักพักก็ตามมาด้วย “สเต็ะหมัว” กะ “สเต็ะเนี้ย” ตามสั่ง กินไปคนละจาน อิ่มตื้อ มื่อนี้ราคาแค่ 130.- เท่านั้น